Jeanne D’Arc, capítulo 4

Ao contrario que os personaxes do xogo, eu non me creo que Xoana finase ao rematar o anterior capítulo, polo que me referirei a ela coma unha desaparecida. Os seus compañeiros queren manter o espírito da pucelle vivo disfrazando a Liane coma se fose ela. Axuda ao engano que agora sexa esta a posuidora do brazalete que lle permite transformarse en superguerreira. Non escoita a voz de Deus, polo que iso segue a ser un trazo único da vella Xoana.

Baixo esta fachada, Liane vaise metendo máis e máis no papel e procurando loitas cun escaso interese estratéxico, tan só porque pensa que os seus actos son os correctos e que non pode perder nunca. Até consegue facer que o delfín sexa coroado rei en Reims! Pero todo isto afúndese cando fai un ataque en inferioridade contra as portas de París, liderando un exército de noveis que é masacrado ante os seus propios ollos.

Isto foi contado a través dunha loita na que fracasei dúas veces.A primeira porque non contei con todo o dano que poden chegar a facer uns arqueiros de tiro longo ás unidades do elemento contrario. A segunda foi porque, após derrotar a todos os inimigos, apareceron algúns máis cos que non contaba. Inda que no terceiro intento “gañei” a liorta, non era posíbel entrar na gran cidade de París e o grupo chamou a retirada pese as súplicas de Liane por loitar máis e mellor.

O fracaso en París, e a conversión da outrora doce Liane na sanguinolenta “Xoana”, causa moita fricción no grupo principal, en parte axudados polo malfacer do malvado conselleiro de Carlos VII; mentres este último non é quen de acadar o seu obxectivo de dominar a Francia, por máis que xa ten o cetro real. Neste momento, para levarme a contraria ao que escribín na entrada anterior, temos a primeira decisión A/B para escoller camiño no xogo. Ou ben tentamos debilitar as tropas leais ao rei ou axudamos a unha vila atacada por bandidos. Coma calquera persoa de ben, escollín a segunda e rematei protexendo uns cristais de enerxía máxicos e cunha nova feiticeira no meu grupo.

O capítulo finalizou cos protagonistas defendendo unha vila cando, de súpeto, unha insurrección volveuse contra eles forzando a súa retirada cara dentro das murallas. Por desgracia Liane quédase fora e, inda que o seu amigo de toda a vida Roger intenta salvala, todo apunta a que non será suficiente contra as ansias dos inimigos por capturar (ou algo peor) á bruxa de Xoana.

  • Tempo transcorrido: 13 horas.
  • Batallas de historia gañadas: 20.
  • Batallas perdidas: 9.
  • Membros do grupo: 12.
  • Mulleres no grupo: 3 (25%, sen contar a Xoana).
  • Nivel de Liane: 41.

Jeanne D’Arc, capítulo 3

Cando investigaba sobre este xogo, moi por riba xa que non me gusta saber de máis antes de comezar, atopeime con moitos xogadores falando do fácil que é. Non direi que é difícil, pero a intelixencia artificial ben sabe o que fai e é capaz de castigar unha mala posición para facernos perder a misión. Unha vez que isto sucede, temos que cargar a última partida gardada, polo que non temos o consolo de conseguir rabuñar uns poucos puntos de experiencia para a próxima vez.

Agora que as escusas xa están ditas, confesarei que neste terceiro capítulo tiven tres derrotas. A primeira foi nun escenario no que tiña que derrotar a un líder inimigo en particular. Lancei a todas as miñas unidades contra el, pasando do resto de rivais. Desta maneira, conseguín facerlle moito dano, pero o maldito lanzouse un feitizo de cura, anulando boa parte do mesmo. De igual maneira, nas seguintes quendas o dano causado foi estritamente menor do curado, e as miñas forzas foron decrecendo até a derrota final.

A segunda derrota foi por querer apurar no tempo todo o posíbel e deixar un oco nas miñas filas, nada sobre o que pague a pena estarricarse máis. Non axuda tampouco que sempre seleccione ás tres mulleres a miña disposición independentemente das condicións e obxectivos do escenario. A última derrota deste capítulo foi nunha loita libre contra uns dragóns para os que claramente non me chegaba ca forza actual da miña escuadra, supoño que debería volver máis adiante.

A historia continuou con Xoana e os seus facéndolle camiño ao delfín para que poida coroarse en Reims (lugar onde hai hoxe en día unha escultura ecuestre da nosa Xoana). Durante o percorrido, a protagonista vaise afastando dos seus amigos de toda a vida e centrándose máis e máis na guerra. Ela intenta liberar a todos os franceses do xugo inglés, por iso non comprendo cando algún dos seus compatriotas oponse aos seus plans. Iso obrígalle a ter que loitar contra eles para acadar o seu fin último, moi ao seu pesar. Polo menos atopou a outro posuidor dun brazalete que se uniu a súa causa: o mago Richard.

Nos compases finais do capítulo si que Xoana vaise dando conta de que, en realidade, non é máis que unha peoa nas pretensións ao trono duns e doutros, sen que haxa moita diferencia no sangue das súas veas (Carlos VII non deixa de ser o tío de Henrique VI). Mais, xusto nese momento, Xoana recibe un disparo e cae por un acantilado, a pesares da axuda da súa amiga Liane. Evidentemente é moi cedo para que a protagonista morra, e máis lonxe dunha fogueira, polo que xa veremos nos vindeiros capítulos.

  • Tempo transcorrido: 9 horas.
  • Batallas de historia gañadas: 12.
  • Batallas perdidas: 6.
  • Membros do grupo: 12.
  • Mulleres no grupo: 2 (17%, sen contar a Xoana).
  • Nivel de Xoana: 30.