Celeste

Coma xa dixen nos comentarios do Learn 2 Kaizo, os plataformas modernos e esixentes son moi do meu gusto, especialmente aqueles coma o Super Meat Boy onde as mortes non son importantes e podemos repetir inmediatamente o segmento fracasado. Inda teño unha morea por probar, pero agora é o momento do Celeste, un deseño canadense que acadou boas críticas dende a súa estrea en xaneiro do 2018. [continuar lendo]

Out Run

A principios dos anos noventa, por algún motivo que agora non son capaz de precisar, gustábame especialmente o Ferrari Testarrossa (a dobre r era invención miña). Tiña un par de modelos de metal cos que facía carreiras polo corredor da casa, antes de gardalos no seu aparcadoiro de plástico, un deses con varios andares comunicados por ramplas. [continuar lendo]

Super Street Fighter II: The New Challengers

O Super Street Fighter II: The New Challengers trouxo á miña Mega Drive un dos meus xogos preferidos das recreativas. Sen necesidade de meter moedas, e con catro personaxes novos, converteuse nun dos grandes éxitos para xogar na pequena pantalla. [continuar lendo]

Don’t Move

Parte do meu pasado lúdico do que non me considero especialmente orgulloso comprende un par de curtos idilios con videoxogos de facer-clic-e-agardar. Primeiro foi o Cookie Clicker, cuxa novidade venceu varias batallas contra as miñas ganas de estudar. Algúns anos máis tarde, xa coma engrenaxe activo da maquinaria capitalista, levaba o Idle Oil Tycoon no peto, gañando cantidades sen sentido de diñeiro virtual incluso cando estaba a durmir. [continuar lendo]